# SELMA GEZİNİR

Bir Cuma günü idi. Öğleden sonra, okul çıkışı Handan Akman ve Selma Gezinir’le Süleymaniye üzerinden Beyazıt’a doğru yürüyoruz. Ben çalıştığım Sendika Şubesine Sultanahmet’e gidiyorum. Handan Kadıköy taraflarında oturduğu için Eminönü’ne gidecek, Selma da Rami’ye gidecek. Vezneciler’e, G.O.Paşa minübüslerinin durağına geldiğimizde ayrılırken, Selma’ya Rami’de oturan ortak bir tanıdığımızı kastederek “gördüklerine selam söyle” dedim. Selma da tebessüm ederek ayrıldı, gitti.

Pazartesi günü ders öncesi sınıfta Selma oturduğum masaya yaklaştı. Biraz bozuk ve kırgın bir ifadeyle “sen Cuma günü Vezneciler’de ayrılırken bana niye öyle söyledin?” dedi. Birden toparlayamadım.
“Ne söyledim ki” dedim.
“Çocuklarına selam söyle dedin bana, ne demek istedin?” dedi.
Ben bir an cevap veremedim. Öyle birşey söylemediğimi biliyorum ama ne söylediğimi hatırlamıyorum. Allah’tan Handan hemen yan tarafta oturuyormuş, konuştuklarımızı duyunca durumu izah etti konu tatlıya bağlandı.

Okul sonrası (1984) bir daha görüşmek kısmet olmadı Selma ile. İtalyan Lisesi’nde öğretmenlik görevini sürdürürken 29 Ağustos 2013 tarihinde kötü hastalıktan vefat ettiğini, vefatından çok sonraları öğrendiğimiz bu sessiz, içine kapanık arkadaşımız aklıma geldi nedense. İnternette bir araştırma yaptım. Öğretmenlik yaptığı yıllara ait ve vefatından sonra öğrencilerinin onun hakkında yazdıkları paylaşımlara ulaştım ve bulduklarımı ortak arkadaşlarımla paylaştım.

Mekanın cennet olsun güzel arkadaşım.